Waar generaties samenkomen

Laura en Arjen: ‘Als zorgondernemers wonen wij straks met ons eigen gezin bij de Herbergier, wat het laagdrempelig maakt om even binnen te stappen en echt deel uit te maken van het grote huishouden van achttien bewoners. We hebben drie jongens van 8, 11 en 13 jaar oud. Het is een spannende stap voor hen. Onze jongste twee starten op een nieuwe school in de buurt. Het is leuk om te zien hoe bewoners en collega’s nu al met hen omgaan. Op de eerste dag toen we in de Herbergier kwamen, was er een bewoonster die zei: ‘Ik heb een leuk spel. Dat ga ik eens even halen.’ Samen met twee van onze zoons deed ze uiteindelijk twintig minuten een spelletje. Het was meteen een heel warm welkom.’ Arjen vervolgt stralend: ‘Later organiseerde een medewerker een quiz met foto’s. De jongens deden enthousiast mee en zaten tussen de bewoners.’

Laura: ‘Toen onze middelste jarig was, wilde hij trakteren in de Herbergier. Hij mocht op de stoel staan en deelde zelf cakejes uit aan iedereen. De dynamiek tussen jong en oud is mooi om te zien. Iets kunnen bijdragen aan de maatschappij vinden we belangrijk, ook om onze kinderen mee te geven dat je er voor een ander kunt zijn.’

Vrij om jezelf te zijn

Laura: ‘Het kleinschalige karakter van de Herbergier spreekt ons erg aan. Het huis ligt midden in het dorp en bewoners maken echt deel uit van de samenleving. Dankzij het opendeurenbeleid kunnen zij gaan en staan waar ze willen, indien nodig ondersteund door een medewerker. In de Herbergier mag je zijn wie je bent. Zo is er een bewoonster die al jarenlang ontbijt in haar ochtendjas; dat blijft ze hier doen. Alles gebeurt op ieders eigen tempo. Bewoners bepalen ook zelf of ze willen deelnemen aan een activiteit of liever niet. Alles is goed.’

Arjen: ‘Samen met een vast team van circa dertig medewerkers bezorgen we de bewoners een mooie dag. We doen het echt met elkaar. Laura: ‘Ons team varieert in leeftijd van 18 tot 60-plus. We vinden het waardevol dat we de jonge generatie goed begeleiden; dat houdt frisheid in het team en sluit ook aan bij Arjens onderwijsachtergrond.’

Verbinding met de buurt

Laura: ‘Er is veel betrokkenheid in het dorp. Zo vindt jaarlijks Open Stal plaats, de oudste kunstroute van Nederland. Een bewoonster die jarenlang in het bestuur zat, geniet daar extra van. Alle inwoners van het dorp hebben gratis passe-partouts gekregen om te komen kijken, dus daar hebben we veel gebruik van gemaakt. Daarnaast zijn we van plan om veel kleine uitstapjes te maken: even naar de bakker, de apotheek of de zomerbraderie. Onze voorgangers Albert en Bert hebben een auto aangeschaft die veel wordt gebruikt voor allerlei uitjes. Er zijn ook vrijwilligers uit de buurt die hier vast komen. Eén dame maakt boeketten van bloemen uit de tuin en twee vrijwilligers komen regelmatig muziek maken, ook is er een vrijwilliger die wekelijks met haar hond de Herbergier bezoekt, wat de bewoners ook uitnodigt om een rondje te wandelen, of gewoon bij de hond te zitten.

Eens in de maand komt groep 6 van de basisschool hier in de buurt spelletjes doen. Onze jongste gaat komend schooljaar naar groep 6 en kijkt er nu al naar uit om zijn klasgenoten vol trots te laten zien hoe leuk het is in zijn eigen huis.’

Speciale momenten en genieten van het alledaagse

Laura en Arjen: ‘Albert en Bert hebben hun ziel en zaligheid in de Herbergier gestopt. Wij mogen het stokje van hen overnemen en voortborduren op het moois dat zij hier hebben neergezet.’

Laura sluit af: ‘Ik kijk het meest uit naar het organiseren van bijvoorbeeld themadagen: speciale momenten creëren én genieten van het alledaagse. Het huiselijke gevoel en geluk in de kleine, gewone dingen zijn heel belangrijk. We kunnen niet wachten om officieel te starten!’

www.herbergier.nl/oldeberkoop