De schoonheid zichtbaar maken is een belangrijke drijfveer voor Grégoire. Maar wel op een manier dat je een gevoel van vergankelijkheid ervaart. Met zijn fenomenale
zeventiende-eeuwse schildertechniek, uitgekiend kleurgebruik en een geraffineerd spel met het perspectief geeft Grégoire alledaagse spullen zoals geroeste blikken, afgedragen kleding of een lege fles een nieuwe betekenis. Wat doen die lege glazen, vieze borden, slapende kat en het meisje op tafel? Grégoire geeft ze als het ware een hoofdrol in een filmscène die hij schijnbaar lukraak heeft stilgezet.
Ook al kiest hij ogenschijnlijk luchtige onderwerpen, een ondertoon van melancholie of zelfs vertwijfeling is nooit ver weg. ‘Het is niet zo dat ik het onderwerp verzacht doordat ik het mooi schilder. Het kan er juist heftiger door worden’, vindt Grégoire. Dat geldt zeker voor zijn recente werk ‘Thuisloos’ waarin Grégoire reflecteert op de actualiteit van het leed in Gaza. Een getergd gezicht en blote voeten zijn met moeite te ontwaren in een enorme kluwen van persoonlijke bezittingen die de man nog net met zijn eigen lichaam kan dragen.
Met ruim vijftig schilderijen en tien sculpturen geeft de tentoonstelling een gevarieerd overzicht van Grégoire’s geliefde thema’s: stillevens, natuur, bloemen en mensen. In speciale videoproducties neemt hij de bezoekers mee in zijn schildertechniek en spel met perspectief.
Kenne Grégoire studeerde aan de Rijksacademie van beeldende kunsten in Amsterdam en won de zilveren Prix de Rome. Zijn werk is opgenomen in vele collecties, van particuliere liefhebbers en musea zoals het Drents Museum, Museum More en de ING- collectie.












