In de gemeenteraad van Ooststellingwerf wordt veel gepraat. Over wegen, over dorpen,
over zorg, over alles wat belangrijk is voor onze inwoners. Maar soms lijkt het alsof de
raadsleden allemaal een beetje langs elkaar heen praten. Dat is jammer, want zo voelen
inwoners zich niet altijd goed meegenomen.
Het doet een beetje denken aan het oude verhaal van de Toren van Babel. In dat
verhaal wilden mensen samen iets groots bouwen. Maar toen iedereen ineens een
andere taal sprak, begrepen ze elkaar niet meer. En toen kwam het werk stil te liggen.
In Ooststellingwerf lijkt het soms ook zo. Niet omdat we allemaal een andere taal
spreken, maar omdat er veel moeilijke woorden worden gebruikt. Woorden als
“participatieproces”, “integrale afweging” of “gebiedsgerichte aanpak”. Voor veel
inwoners klinkt dat als een andere taal.
En dat is een probleem. Want politiek gaat over mensen. Gaat over jou en mij. Over wat
er gebeurt in Oosterwolde, Appelscha, Makkinga, Oldeberkoop en de andere dorpen.
Over dingen die iedereen zou moeten kunnen begrijpen.
Gelukkig is er een eenvoudige oplossing: eenvoudige taal.
Eenvoudige taal betekent niet dat je mensen minder slim vindt. Het betekent dat je wilt
dat iedereen kan meedoen. Dat inwoners een raadsvoorstel kunnen lezen zonder drie
keer opnieuw te beginnen. Dat ze snappen waarover gedebatteerd wordt. En dat ze
weten wat een besluit voor hun eigen straat of dorp betekent.
Wanneer raadsleden in eenvoudige taal praten, gebeurt er iets moois. Dan voelen
inwoners zich meer betrokken. Dan wordt politiek duidelijker. En dan kunnen we samen
beter bouwen aan een sterke gemeente — zonder spraakverwarring.
Misschien hoeven we geen toren te bouwen in Ooststellingwerf. Maar een brug tussen
politiek en inwoners? Dat is wél een goed idee. En die begint met woorden die iedereen
kan begrijpen.
Tekst : H Hoekstra
